Pijl en boog van levensbelang voor stoppende teamcaptain Wiel Beijers van NL-handboogteam
NEERKANT - Het leven van Wiel Beijers ging niet altijd over rozen, maar de handboogsport vormde lang een houvast voor de inwoner van Neerkant. Beijers heeft in de afgelopen decennia zoveel voor deze sport betekend, dat hij een heus toernooi op zijn naam krijgt.

Beijers (75) stopt als teamcaptain van het Nederlands handboogteam in de discipline 25 meter met 1 pijl. Die functie bij de Koninklijke Handboog Sport Nederland heeft hij 35 jaar vervuld. Daarvoor wordt hij zaterdag 22 juni tijdens het Nederlands Kampioenschap in de kasteeltuin van Helmond gehuldigd met een toernooi dat zijn naam draagt.

Als jochie van negen had Wiel Beijers een heel andere sportcarrière voor ogen. Hij ging voetballen bij Neerkandia, maar lies- en knieblessures lieten zijn droom al op zestienjarige leeftijd uiteenspatten. Toen was er handboogvereniging De Batavieren, ooit mede opgericht door zijn grootvader. Ook zijn vader en beide broers richtten in die tijd hun pijlen op die sport.

Thuis aan tafel ging het vaak over 25 meter met 1 pijl, een wedstrijdvorm die is ontstaan vanuit de cafésport en uitsluitend in Nederland en België competitief wordt gespeeld. ,,De bedoeling is dat je steeds met 1 pijl schiet over minimaal 30 rondes. Wie gemiddeld genomen in clubverband het hoogst aantal punten schiet mag zich een jaar lang koning noemen en keizer als je dat drie keer achter elkaar doet. Dat blijf je totdat iemand anders je van die troon schiet.”

Het was 1965 toen Beijers voor het eerst de wedstrijdbaan betrad bij het toenmalige café Creemers; hij pakte 20 keer de koningtitel en behield 35 jaar lang de Keizerskroon. Die cijfers geven aan dat hij in zijn tak van sport tot de top behoorde. Hij werd dan ook geselecteerd voor het Nederlands team en nam meermalen deel aan het NK en interlands. Driemaal won hij en mocht zich daarom evenzoveel keer Koning der Koningen noemen.

De handboogbond keeg hem ook in het vizier en benaderde hem voor teamcaptain van het Nederlands team. ,,Daar heb ik volmondig ‘ja’ op gezegd. Het voelde altijd als een eer om de beste spelers van Nederland in hun klasse en discipline 25 meter 1 pijl te mogen begeleiden bij de interlands Nederland-België.”

Door diepe dalen gesleept
Hij kan zich een leven zonder pijl en boog niet voorstellen. Het heeft hem veel vrienden gebracht die hem ook door diepe dalen hebben gesleept. ,,Ik was al jong weduwnaar en bleef achter met een dochtertje van drie. Later vond ik weer het geluk met mijn tweede vrouw en kreeg nog een zoon en dochter. Helaas bleef het geluk niet aan mijn zijde toen ook zij in 2014 overleed.”

,,De Batavieren zijn toen weer een uitlaatklep voor me geweest. Mijn huidige levenspartner heb ik daar ontmoet. Wij delen nagenoeg dezelfde levenservaring en ook de handboog hebben wij als gemene deler.” De voorzittershamer van De Batavieren houdt hij inmiddels ook al 45 jaar in zijn handen.

Momenteel zijn de hoogtijdagen voor het handboogschieten wel voorbij als je naar de slinkende ledentallen kijkt, al wordt er volop gelobbyd voor meer aanwas. Open dagen, demo-avonden, benadering van scholen, maar het leverde weinig resultaat op.

‘Herken mezelf in zijn fanatisme’
Beijers heeft bij de bond aangegeven dat hij na 35 jaar stopt als teamcaptain van het Nederlands team. Tijdens het NK in de kasteeltuin van Helmond gaat de bond hem bedanken met een toernooi dat naar hem vernoemd is. De organisatie is mede in handen van jeugdspeler Hennie Romonesco. Beijers: ,,Wij hebben veel samengewerkt en ik herken veel van mezelf in zijn fanatisme. Ik geef het stokje graag aan hem over. Mijn vizier blijft gericht op het Batavieren-doel.”